Babacan Pesenkurdunu‘’Aşk  Fasikülü’’adlı kitabı  ile tanıdım.Kitaptaki her şiire aşık oldum.

Usta şair  ve yazarların dışında günümüz  yazın sanatında bir eksiklik hissediyordum.Her yeni çıkanı okur kendimi zorlardım bir kaçı iyi demeye.Ama bir boşluk vardı sanki ve ben o boşluğu dolduracak birinin çıkacağını umutla bekliyordum.Sevgili dostum Babacanın şiirlerini kendi sesinden dinlediğim gece o boşluk doldu bende.’’Ölüyorum Anne’’dedi.O gece onu dinlerken,sonrasında şiirlerini okurken aldığım haz bambaşkaydı.Yazmak yetenek diyebiliriz belki ama ADAM olmak emek işdir.Eğer hayatınızdaki bir eylemi paylaşıyorsanız bir bütün olmalısınız.Babacan kalemiyle değil yüreğiyle yazıyor ve bunu çok net hissettiriyor.Aşk Fasikülü hala baş ucu kitabımken yanına Aşeka geldi.Kurşun gibi bir cümle vardı kapakta’’Aşk ondan vazgeçemeyenlerindir’’cümlesi yıllardır acaba mı dediğim bir sürü tezi çürüttü.Bir cümle bu kadar mı sorunun cevabı olurdu.Okumaya başladığımda ‘’İçinden şiir geçen öyküler’’çok farklı tatlar bıraktı yüreğimde..Sabahın ilk ışıklarına kadar bırakamadım elimden.

‘’tek kişilik aşk oluverdik,

Çift kişilik bir şiirde…’’

*****

Belki kalmaz yarına şiirim…

‘’söz ver’’dedi dünya,

‘’hayat çekilince damarlarından,

Öleceksin…’’

‘’söz..’’dedim,

‘’söz…’’

‘’aşk çekilirse yüreğimden,

Öleceğim’’

Bu mısralar yine yıllardır kendime sorduğum bir çok sorunun cevabıydı..

Sevgili Babacan yüreğin susmasın ki;bizde nasiplenelim.Her gün mutlaka açıp okuyorum ve kendimi çok iyi hissediyorum.Aşeka Butimar Kuşu’nu  kaybetsede,

AŞK ONDAN VAZGEÇEMEYENLERİNDİR…

Saygıyla eğiliyorum yüreğinin  önünde….

Nurcan ÇAKIR

Share