Karışmış sabahın beyazına

Gecenin karası,

İnce çizgiler hapsetmiş ince alnı,

Her çizgi ayrı bir yaşam.

Ne öncesinde sevmiş yaşamın,

Ne sonrasında sevilmiş.

Terk edilmiş bahar sarısı sabahlarda,

Yüreği terk etmiş ince bedenini,

Aşkın tarifini bilememiş.

Ateş çalmış tanrılar sofrasından,

Yetmemiş.

Işığın aydınlattığı yere koymuş yüreğini,

Bitmemiş.

Tek tel saçına adamış ruhunu,

Üstüne aldığı nice ızdıraplardan.

Görmemiş.

Ve bir zaman, Ölüme dünden razı,

Yaşamaya köpekler gibi aç bu adam,

Seni sensiz bırakıp gitmiş.

Ara ki kendini bulasın,

Her köşe başında kaçtığın aynalardan.

Levent MACAR

 

Share

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir