Beni düşün ara sıra, gözlerimi hatırla.

Sonra uzanıp tutuver ellerimi sıkıca.

Sıkıca okşa saçlarımı,

Yol hatta birkaç telini,

Sonra yasla başımı göğsüne;

Beni ağla!!!

Ağla ki yeniden yeşereyim gözyaşlarınla,

Yeniden bağlanıp,

Hışırdanayım ormanında!!

Bilinmez,

Hatta tanınmaz haldeyim.

Hiçbir anlam ifade etmeyen dokunaklı türküler

gibiyim.

Herkesin duyduğu

Hatta

dalıp gittiği türküler gibiyim yani

ve de

az sonra unutulacak türküler gibi..

Yüreğim çalkalanır,köpürür sonra…

Beni düşün ara sıra,ara sıra türkümü söyle

Sonra birlikte çaldığımızı düşün,

çam kozalağından sazı!!!

Beyninde depremler olsun sonra,

Kasırgalar kopsun yüreğinde,

Sonra gözlerini dinamitle

Sol gözün ben olayım!!

Bir yanımda eski kitaplarım,

Bir yanımda kitapsızlığım,

Gözlerimin çakılı kaldığı paslanmış insanlar…

Ve buz gibi çayıma,

Nemli tütünüme benzerim

Ne içilir

Ne geçilir ya

Onun gibiyim!!

Ve durgunluğuma özenir su,

Ve yıldızlar özenir saçımın akına

Biterim…

Beni düşün ara sıra,ara sıra duy şarkımı,

Kısık sesimi duy

Kazaksız gecemi ya da..

Ya da duldasız ayazımı

Ama yeter ki duy,

Sonra beni üşü,

Titre hatta..

Geçir ayaklarına tabansız pabuçlarımı sonra..

Kısacası düşünüp ağla,

Çal hatta,

En sonunda,

Sonraların biteceği demde ,beni YAŞA…

Yaşa ki var olayım;

Yaşa ki dilsiz cesetler ile söylediğim

Şarkılar sussun,

Ve yaşa ki YAZABİLEYİM….!

 

Babacan PESENKURDU

AŞK FASİKÜLÜ kitabından…

 


 

Share

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir