Ellerim yutkunuyor

Yüreğim yaz diyor

Sevmeliyim diyorum

Aklıma zıpkın gibi girdiğin uzaklardan

Görmeliyim diyorum

Daha çok içime çekebilmeliyim

Derken;

Ucu bucağı sınırsız okyanus sessizliğinde

Buluyorum seni

İlmek ilmek saçlarına dolanan

Yıldızlara bakıyorum

Yüreğime yansıyan ışıltılarını anımsıyorum

Bir yanda yankısı kalbime mimlenen

Derin bir sabrı tırnaklıyor gözlerin

Hiç bulut olurken gördünmü beni

Güne uyanan sevinçlerini

Yakamozların peşi sıra

Kumlara bıraktın mı

İskele ayaklarına yaslanıp

Çaresizliğe verdin mi yüreğini

Denize karşı,deniz oldun mu hiç

 

Yine serenad öykünmelerinde

Paranoya kurgularım

Bir varım, bir yokum

Aslında yokluğunun çoğuluyum

Çekip vursalar bu saatten sonra

Yine de illaki sen diyorum

Ve..

Kendime seninle ihanet ediyorum.

 

Nurcan Çakır

 

22/07/2008

 

 

 

Share

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir