Gittiğinde

aynadaki gülümsemeler kırıldı
söndü gözlerimdeki yansıma
Tanıdık kimsem yok artık
vakitsiz çöken karanlığımda

Ansızın kapladı
yalnızlık içimi
Çocuksuz bir çocuk parkıyım artık
akrepsiz yelkovansız
bir saat
yağmursuz bir bulut belki
Mavisi derinliklerine gömülmüş
hırçın bir denizim…

İpsiz bir uçurtma,
gökyüzüne azat edilmiş kanatsız bir kuş
ve birdenbire vuruluş

Beklide mutluluk
bakışlarında donmak
Umut gözlerinde kalmaktı
gittiğinde…

Oldun
Dağları devirirsin dedin
Devrildin
Sırtım ellerim yüreğim dondu

Sana yazdığım dizeleri fısıldıyorum
Duyuyorsun biliyorum…

Nurcan Çakır

 

 

Share