O kadar büyümüştü ki yüreğim seni sevince
Ama bunu sana bir türlü söyleyememiştim
Kocaman okyanusların ortasında bir çare
Oradan oraya sürüklenen bir gemi gibiydim
Ben boğulurken sevgimin derinliklerinde
Benim fırtınalarım, rüzgâr olmuştu sana
Ve sen benden bir haber,
Yelken açıyordun başka sevgilere, görüyordum.
Oysa yanımdayken bile, hayal ederdim
Kıyıya vuran dalgalarla dertleşirdim
Martılara anlatırdım sana olan sevgimi
Kumsallar yatağım, yıldızlar yorganım olurdu
Ay bıkardı benden, geceler usanırdı,
Sabahlara kadar hep seni anlatmamdan
Bilmiyorken, haberin yokken hiçbir şeyden
Bana sevginin en ağırını yaşatmıştın
Keşke onların bildiklerini, sen de bilseydin…

Dedim ya!
Benim fırtınalarım rüzgâr olurdu sana
Ben boğulurken sana olan sevgimin derinliklerinde
Sen başka gönüllere doğru yelken açardın
Böyle bile olsa, acı da verse bana
Artık alışkanlığım olmuştun
Sakın yanlış anlama! Şikâyet etmiyorum
Ne olursa olsun, ben seni
Hiç unutmamacasına ve her şeye rağmen sevmiştim…

Namık SALİH…

Share

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir