Gittin…
Ardında nasıl bir harabe bıraktığını bilmeden
Neleri tü…kettiğini düşünmeden gittin.
Böyle değildi sözümüz oysa
Sen ‘’Canım’’derdin
Ben bensiz yaşamazsın sanırdım
Aşkın ben olduğunu düşünürdüm ‘’aşkım’’dediğinde.
Öyle bir teslimiyetti ki bu
İnanırdım sana,bize.
Gittin…
İnançlarım kaybetti imanını.
Sen varken hüzünlü ezgiler uğramazdı kulaklarıma
Sanki bütün şarkılar bizi söylerdi.
Siyah beyaz filmlerdeki imkansız aşklar ağlatmazdı beni
İstasyonlar böylesine geniz yakan ayrılıklar kokmazdı.
Her veda bir merhabayla geri dönerdi.
Umrumda olmazdı yağmur,çamur
Gündüzü bırak, gece sen kokardı.
Yorgunluk nedir bilmezdim yoğun iş mesailerinde
Adımlarımın yolunu ,bıçak gibi kesmezdi adımlarım.
Gözümde küçülüverirdi dağ gibi sıkıntılar.

Sen varken yıldızları öperdim sevincimden
Bakmadan yaşıma başıma
Elimde bir balon demeti
Kaldırım taşlarında sek ek oynarken
Külahta dondurma yerken
Çocuk parklarında salıncaklara binip
Bekçi babadan azar işitirken
Mutluydum ben.
Kınayan bakışlar dokunmazdı bana.

Sen varken
Bütün insanlara bir iyilik yüklerdim
Gülmek yakışırdı her yüze
Gözyaşının güzel sebepleri olurdu benim için
Sen varken
Yaşamak vardı sevdiğim ,deli taylar gibi.

Gittin…
Sonsuza kadar dediklerimiz
Sonum oldu benim.
Bütün şarkılar hüzzam çalıyor şimdi
Kahır kokuyor istasyonlar, iskeleler
Fenerleri söndü denizlerimin
Kendime bir yol bulamıyorum.
Zaman susakalmış bir gidişte
Kadranı kırılmış saatlerin.
Zaman telaşlı,kırırık dökük.
Sensizliği bir türlü geçemiyor.
Bütün ezgiler kederle notalanıyor şimdi
Sol anahtarımı götürmüşsün giderken
Kırgınım,kırılganım,yorgunum artık
Faysız bir deprem gibiydi gidişin
Kalbimi bulamıyorum göğüs kafesimde
İki yüzlü nehirler çağlıyor içimde
Ömrüm ağlıyor bıraktığın yerde.
Mesai saatlerinde ağlamayı yasaklıyorum kendime
Kimseler acımasız bir teselli olmasın diye.
Islak düş ölüleri morguna döndü bedenim.

Bilmek istersin belki
Senden sonra ben hiç gitmedim o çocuk parkına
Sek sek oynamadım kaldırımlarda
Kokla(ya)madım bir çiçeği
Ne vakit başımı kaldırıp baksam gökyüzüne
Bir yıldız kaydı hızlıca
Yıldızları öpemedim.
Kendimden geçtim de senden geçemedim.
Beceremedim bir başına ağlamayı da gülmeyi de
Kirpiklerime sürme diye sürsem de geceyi
Gözlerime uykuyu öğretemedim.

Gittin…
Avaz avaz bir sus kaldım yaşama
Bir sevmek sızladı durdu, dua dua parmak uçlarımda.
Ne zaman dokunsam sol yanıma
Dipsiz bir uçuruma yuvarlanıyor ellerim
Koca bir boşluk kalmış bende.
Sol yanımı,ömrümü
Giderken ….sen mi götürdün sevdiğim.

Yadigar ÜNVER

Share